New trick for an old dog

Our ten year old MacBook gets a new job. Having spent the first half of it’s life as our main computer, then a number of years as our daughter’s homework machine, the white MacBook was no longer able to run the programmes Em needed and retired to the back of the cupboard. 

Now it’s back! Happily running an older version of OpenCPN and chatting happily to the AIS in the wheelhouse it tells us where we are and who is around us on the water. Never too old to learn. 

Wat doe je met je oude laptop als je dochter het niet eens meer wil? 

Het is gelukt om deze tien jaar oude MacBook aan de AIS te koppelen en op de digitale kaarten van Rijkswaterstaat onze positie en de gegevens van de schepen om ons heen weer te geven. 

Ship ahoy

Yesterday afternoon Polo and I were walking along the Reitdiep over the dyke between Aduarderzijl and Ezinge. To the West I saw dark brown sails moving quickly down the reach from Rode Haan. Sailing on January 2nd. down the Retdiep before the wind and against the current; it had to be Tserk and his Willem Jacob. They jibed through the Ezinge bend and again at Schaphalsterzijl before easing sheets and lifting the tack to blow past us, where the Aduarderdiep joins the Reitdiep, and on to Garnwerd for the night. 

Willem Jacob voor de wind op het Reitdiep gisteren. De kunst van het zeilen op de binnenwateren van Nederland leeft nog hier in Groningen. 

From tiny acorns

My day started with a visit to our local wood yard in Doezum. A client had taken an option on this four metre piece of a French oak tree, 46 cm square. We agreed on a sawing plan to end up with a table three metres long, 58cm and a hefty 20cm thick. We’ll be sawing early next year. 

At the other end of the scale we have this shoe rack. 2 cm square pieces of oak that at some point were part of a similar tree. All in a day’s work. 

Twee uitersten vandaag. Een zware eiken stam voor een tafelblad dat uiteindelijk 20 cm dik zalzijn, en een schoenenrek van 2 cm eiken latjes. Even boeiend om te maken. 

Aerobic Treatment Unit

If the local gossip is true, we have the last working ATU aboard a ship in Groningen. A compliment for the system developed by EcoSave

After six years of use it was time for a service operation. The matting and tanks have been pressure cleaned and the sprayer pump replaced. This was the only part of the system to have failed. Now it’s time to crane it bback aboard and connect it up for another six years. 

Als we de roddels mogen geloven hebben we de laatste werkende IBA (individuele behandelunit afvalwater) in Groningen. Na zes jaren dienst tijd voor een grote beurt en een nieuwe sproeierpomp. Nu weer terug aan boord en aansluiten. 

At the top of the mast


Boven in de mast van de eenmastklipper Willem Jacob, waar de gaffelschoen drukt, waren beschadigingen ontstaan. Niet heel diep maar het was zaak om op tijd in te grijpen. 

Drie ingezette stukken later is alles weer zoals het moet zijn en kan WJ het wad weer op in december. 

Zeilend in Noorwegen had eigenaar Tsjerk gezien dat de traditionele schepen deze plek beschermen met staande houten latten. In overleg met de expert heeft hij besloten dit te proberen. Ik heb tien latten hol gezaagd aan de achterkant en dan afgerond. Ze zijn erop gelijmd, zonder spijkers of schroeven. Werkt het niet dan kunnen ze weer af. 

In december, na een waddentocht op zoek naar de ster van Bethlehem weten we meer. 

Damage to the top of the mast aboard Willem Jacob repaired by scarphing  in three pieces. As an experiment, following Norwegian practise, we will glue on a series of vertical rubbing strakes. I’ll post a follow-up photo. 

Turning tables

Walnut table
Oak table parts

We have a parallel production of two tables underway in the shop aboard CAS at the moment.

First a large walnut table top to a client’s design, that will sit on a stainless steel frame that he is building himself. Lovely dark walnut, with the knots filled with epoxy, to be primed with injection epoxy and spray-painted with a soft silky transparent two-pack finish to bring out the deep colours of the wood.

As the other end of the spectrum, and the other end of the shop, a white oak table following a 1970’s design by Richard LaTrobe Bateman, inspired by monastery furniture. All angled mortise and tenon joints, bridle-jointed bearers and buttons, then finished with Skylt to look as close as possible to unfinished oak while protecting the light coloured wood.

Back in the dry dock

Een heel ander beeld als anderhalf jaar geleden. Toen was het nog de vraag of het haalbaar was om de GER-PAU te redden. Nu kruipt de expert onder CAS door met zijn meetgereedschap en hamer om vervolgens gezonde diktes op de zij te schrijven. Aansluiten volgt een inspectieronde voor de CvO/CBB. De lijst van punten is kort en zeker haalbaar. We hebben weer een varen schip!

Our workshop barge CAS gets a goor report from the inspector. This means we are on course for the CvO/CBB that will allow us to start the engine and move the barge around Holland and the rest of Europe. 

Aerial photography

Hoewel het misschien lijkt alsof Claudia een drone bestuurt, sta ik te fotograferen boven op een stapel eikenhout, boven op de dakdrager van de bus, terwijl Claudia de autokraan mijn kant op draait. Het hout gaan het ruim in, om via de vlakbank en de vandiktebank, lijmtafel en schuurmachines een blad te worden voor in een keuken in Harkstede. Als het klaar is wordt het blad op de zelfde wijze buiten in de aanhanger gelegd om weg te brengen.

I took this picture standing on a pile of oak, on the roof-rack, on top of the Mercedes van, while Claudia guided the crane hook towards me. The oak is going to end up as a kitchen counter in a house just outside of Groningen.

On the map

De grootste investering nodig om CAS als varend schip te houden, met CvO/CCB is de inland AIS. We deden mee met de gezamenlijke inkoopactie van de LVBHB, en gisteren is alles officieel aangesloten. Nu mogen we weer de haven uit, en op naar de volgende stap. 

Installing the Inland AIS on board CAS brings the CvO inspection certificate one step closer and keeps our idea of a moveable workshop afloat. 

Bart wil meubels maken

Bart zit op het Pacival College in Groningen en doet volgend jaar zijn havo examens. Maar wil eigenlijk meubelmaker worden, dus kwam hij een week ‘proeven’ bij ons. Wij had een week met van alles, een keukenblad afleveren, keukenkasten naar een andere klant brengen, materiaal halen en mensen op bezoek voor een nieuwe opdracht. Tussendoor bouwde Bart een kistje. Rustig, netjes en precies. Hij wilde donkere propjes op de schroeven en een donkere inlegrandje in de handvaten. Hoe ga je dat doen, vroeg ik. Hij had een plan, en het is mooi geworden. 

Volgens mij wordt Bart meubelmaker.